Cycloon Idai

Maputo 26-03-2019

English

Together with my husband I live in Beira, Mozambique. This is the second city of the country, a port city and a city supported by the Netherlands. My husband works for the municipality of Beira and I volunteer at the local orphanage.

Because I experience many impressive, touching, beautiful and intense things here, I decided to share these experiences with you. I would like to show my perspective on the differences in the world. The most impressive experience I’ve had is cyclone Idai. We were prepared for a possible power outage and had stored enough food and water, but nothing could have prepared us for this devastating hurricane.Idai had no mercy: she destroyed homes and pulled the trees from the ground. Also the power cables had no chance. Many people don’t have a home anymore and the city looks like a war zone. The orphanage where I help misses a part of the roof and windows are broken. In the city it was difficult to get money: the ATM’s didn’t work anymore and food and water was scarce.

A positive point is that the only main road that connects Beira with the rest of Mozambique is currently open again, which makes it easier to provide humanitarian aid. They are also working hard to restore the water and energy supply in the city.

Because of this terrible event I end my first blog with a request. I have started a fundraising campaign to help the children of the orphanage to restore the building and to arrange enough food and water. This is my own initiative and therefore ask for a donation to the following account: NL47 INGB 0007 9119 49 in the name of D. de Faria

I hope that together we can do something for the children of the orphanage, so that we can be a small part of the reconstruction of Beira.
I’ll pay the workers myself.

Nederlands

Samen met mijn man woon ik in Beira, Mozambique. Dit is de tweede stad van het land, een havenstad en een stad die gesteund wordt door Nederland. Mijn man werkt voor de gemeente van Beira en ik doe vrijwilligerswerk bij het plaatselijke weeshuis.

Omdat ik hier veel indrukwekkende, ontroerende, mooie en heftige dingen meemaak heb ik besloten deze ervaringen met jullie te delen. Graag laat ik mijn perspectief zien op het verschil in de wereld. Het meest indrukwekkende wat ik hier heb meegemaakt is de cycloon Idai. We waren voorbereid op het eventueel uitvallen van elektriciteit en hadden genoeg voedsel en water ingeslagen, maar niks had ons kunnen voorbereiden op deze verwoestende orkaan.

Idai was genadeloos: ze verwoestte huizen en trok bomen met wortel en al uit de grond. Ook de electriciteitskabels moesten eraan geloven. Veel mensen hebben geen thuis meer en de stad ziet eruit als een war zone. Het weeshuis waar ik help mist een gedeelte van het dak en ramen zijn eruit getrokken. In de stad was het moeilijk om aan geld te komen: er kon niet meer gepind worden waardoor het ook moeilijk was om aan eten en drinken te komen.  Dan heb ik het nog niet eens over de mislukte oogsten.

Een positief punt is dat de (enige) hoofdweg die Beira verbindt met de rest van Mozambique weer begaanbaar is, waardoor er dus makkelijker humanitaire hulp geboden kan worden. Ook wordt er hard gewerkt aan het herstellen van de water- en energievoorziening in de stad.

Door deze verschrikkelijke gebeurtenis eindig ik mijn eerste blog met een vraag om hulp. Ik ben een inzamelingsactie begonnen om de kinderen van het weeshuis te helpen met het herstel van het gebouw en het regelen van genoeg voedsel en water. Ik doe dit op eigen initiatief en vraag dus om een donatie op het volgende rekeningnummer: NL47 INGB 0007 9119 49 t.n.v. D. de Faria

Ik hoop dat we samen iets kunnen betekenen voor de kinderen van het weeshuis, om zo een klein deel uit te mogen maken van de wederopbouw van Beira.

Ik zal zelf de toezicht houden op de werkzaamheden en het geld beheren.

Gepubliceerd door Dilma de Faria

Ik ben Dilma de Faria, vrouw, moeder, echtgenote en een wereldburger. Sinds 1993 in Nederland. Sinds maart 2018 leven wij, mijn man Peter en ik, in Beira Mozambique. Ik ben blij en dankbaar dat ik dit alles mag ervaren en beleven. Het leven in Beira bruist maar is ook een tandje langzamer dan we in het westen gewend zijn. Ik word hier wel als een blanke gezien maar word ook snel omarmd omdat ik Braziliaanse ben en hun taal spreek. Dit blog is geboren om mijn verhalen en ervaringen met u te delen. Het leven hier gezien door mijn ogen en vanuit mijn perspectieven. Ik hoop mensen te kunnen prikkelen en tot denken aan te zetten, want Afrika is niet alleen arme mensen die honger lijden. Het is veel meer. De korte verhalen gaan over het dagelijkse leven, over weekeindjes weg, ervaringen vanuit vrijwilligerswerk en andere situaties. Leuk en grappig maar ook moeilijk en triest , want zo is het leven. Amai Pasi betekent Moeder Aarde. Ik heb deze naam gekozen omdat ik me thuis voel in Afrika, Mozambique. Moeder Aarde heeft me hier ontvangen in haar schoot en liefde geschonken.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.