Een jaar na #Idai

Een jaar na #IDAI

Nu, een jaar na de #Cyclone #Idai, eens kijken hoe de situatie in Beira is met de Beirenses? Hoe is het met mij? Om privé redenen zit ik nu nog steeds in Nederland sinds onze vakantie in Zuid-Afrika. Ik verwacht om in April terug te gaan naar Beira.

Mijn ervaring tot/met November 2019 is dat als je door Beira loopt of rijdt, je ziet dat het leven doorgaat, men doet wat nodig is en volgt de koers van het leven zelf, maar dat betekent niet dat alles weer goed en normaal is. Er is nog veel leed onder de bevolking.  Velen hebben nog geen dak boven hun hoofd. Misschien wel een goedkoper zeil eroverheen gespannen maar de situatie is nog steeds slecht wat behuizing betreft, o.a.

De wegen die getroffen zijn door #Idai liggen er op dezelfde manier bij als voorheen, op sommige plekken erger na de regenperiode.

Ik moet de Mozambikanen, specifiek de Beirenses want dit heb ik met mijn eigen ogen gezien, nageven dat ze veerkrachtig zijn en dat ze het leven aannemen zoals het komt.
Dit is een talent dat niet iedere bevolking bezit, vind ik.

We hebben zelf veel nasleep van de gevolgen van Idai in ons eigen huis en dan praat ik niet over de psychologische littekens. Met zware regen in november/december is er weer lekkage ontstaan via het dak en het onderdak van gips heeft het begeven, dus is er een enorm gat in het plafond midden in de eetkamer. Dus de eetkamer en woonkamer zijn onbewoonbaar geworden want er zit nu schimmel in en het stinkt. Dit wordt nu pas opgelost.

Er is na de conferentie van vorige jaar veel gesprokken over de donaties die naar Beira komen voor de herbouw van Beira. Er gaat nog veel gebeuren in Beira en de stad wordt vast beter dan voorheen, maar er is nog een lange weg te gaan.

Aan de andere kant gebeurt er nu al veel in Beira. Hulp organisaties,  ONG’s en anderen nemen ook actie. Dat is goed.

Er is kort geleden een project gestart in Beira, genoemd ‘Beira Verde’ om de stad groener, mooier en koeler te maken. Ze gaan op 14 maart bomen planten in de hele stad en roepen de bewoners om zich erbij aan te sluiten. Zie de link van de facebook-pagina ervan.

Ik hoop binnen enkele weken terug te gaan en mijn leven aldaar weer oppakken. Het weeshuis waar ik nog wat moet afhandelen en yoga lessen  weer op te pakken o.a.

Macuti – Beira – Sofala

UM ANO após #IDAI

Agora completando amanhã um ano depois do #Cyclone #Idai ter passado devastando a cidade da Beira e arredores, quero parar e refletir. Como estão os moradores da cidade da Beira? E eu como estou? Quais as melhorias já ocorridas? Em que pé está a cidade?

Por motivos pessoais estou desde final de novembro de 2019 fora da cidade. Desde as férias na Africa do Sul segui viagem até Hollanda onde ainda me encontro.

Até o mês de Novembro, a experiência me mostrava que a vida segue aparentemente normal nas ruas e na cidade no geral. A vida segue sim seu curso, mas normal ? Não é bem normal, pois muitas famílias mais carentes e de baixa renda ainda podem estar sem teto. Talvez improvisaram com uma lona, mas muitos perderam não só o teto, literalmente falando, mas metade ou todas as paredes devido ao #Idai. Quem mais sofre é justamente quem menos recurso tem? As estradas e ruas também sofreram muito e ainda aguardam fundos para recuperação; algumas partes estão ainda piores devido ao período de chuvas.

Tenho que admitir que o povo Moçambicano, no caso o Beirense, é muito flexível.  Eu pude ver na prática logo depois do #Cyclone ter passado por lá. O povo reage, se reergue e continua, seguindo em frente com o pouco que se tem. Achei bonito ver, mas também tem o lado triste da história.

Nos, eu e Peter ainda temos os rastros do Idai em nossa residência. Depois da reconstrução do teto, quando o período de chuva chegou descobrimos que ainda havia vazamento no teto,isto já em Dezembro, destruindo parte do teto falso, o qual é feito de gesso. Imaginem só o mal cheiro e um buraco imenso na sala de jantar, o gesso veio abaixo. Esta é a situação real nossa, no caso do Peter.  Foi necessários aguardar nova pancadas de chuvas para definir o local exato, depois consertar. Resumindo, a sala de jantar e estar estão inabitáveis devido ao fungo e o mal-cheiro. O problema ainda será resolvido.

Depois da conferência em maio de 2019, fundos já foram destinados à diversas áreas, tais como proteção costeira, saneamento, estradas, imóveis, escolas, universidades e hospitais, e ainda a maior perda que é do povo, pois grande maioria ficou sem teto. Muita coisa está por acontecer  e acidade deverá ficar em um estado melhor que antes do #Idai, mas ainda há um longo caminho a ser percorrido.

E por outro lado, muita coisa já acontece neste âmbito. No momento muitas organizações e ONG’s ja atuam, há também outras iniciativas, uma delas é a Iniciativa chamada “Beira Verde” , foi criada recentemente para replantar ávores em toda a cidade da Beira. Esta iniciativa téra seu lançamento dia 14/3/2020.  O cidadão Beirense é mobilizado a participar, a levar os filhos também a participar.  
Veja a página no Facebook.

Eu espero em breve estar de volta a Beira e a minha vida cotidiana, incluindo o trabalho que ainda tenho que finalizar no Orfanato.

Gepubliceerd door Dilma de Faria

Ik ben Dilma de Faria, vrouw, moeder, echtgenote en een wereldburger. Sinds 1993 in Nederland. Sinds maart 2018 leven wij, mijn man Peter en ik, in Beira Mozambique. Ik ben blij en dankbaar dat ik dit alles mag ervaren en beleven. Het leven in Beira bruist maar is ook een tandje langzamer dan we in het westen gewend zijn. Ik word hier wel als een blanke gezien maar word ook snel omarmd omdat ik Braziliaanse ben en hun taal spreek. Dit blog is geboren om mijn verhalen en ervaringen met u te delen. Het leven hier gezien door mijn ogen en vanuit mijn perspectieven. Ik hoop mensen te kunnen prikkelen en tot denken aan te zetten, want Afrika is niet alleen arme mensen die honger lijden. Het is veel meer. De korte verhalen gaan over het dagelijkse leven, over weekeindjes weg, ervaringen vanuit vrijwilligerswerk en andere situaties. Leuk en grappig maar ook moeilijk en triest , want zo is het leven. Amai Pasi betekent Moeder Aarde. Ik heb deze naam gekozen omdat ik me thuis voel in Afrika, Mozambique. Moeder Aarde heeft me hier ontvangen in haar schoot en liefde geschonken.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.